Ξεκινά η επίθεση του Γερμανικού στρατού κατά της Γαλλίας διαμέσου του δάσους των Αρδεννών. Η επίθεση οργανώθηκε σε δύο επιχειρήσεις: Η «Κίτρινη Υπόθεση» (Fall Gelb) προέβλεπε την αιφνιδιαστική και αστραπιαία κίνηση κατά της Ολλανδίας και του Βελγίου που ξεκίνησε στις 10 Μαΐου.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 10 Μαΐου 1940: “Fall Gelb” η Μάχη της Γαλλίας ξεκινά
Το γερμανικό σχέδιο έφερε σημαντικές ομοιότητες με τη γερμανική στρατηγική για την κατανίκηση της Γαλλίας κατά τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο, το τότε “σχέδιο Σλίφεν”, ενημερωμένο με τα σύγχρονα τεχνολογικά μέσα. Ωστόσο, η δυσκολία των προγραμματισμών του 1914, η προετοιμασία των Συμμάχων και η πτώση ενός ελαφρού γερμανικού αεροσκάφους στο Mechelen στις 10 Ιανουαρίου, που μετέφερε τα τελευταία σχέδια της επιχείρησης και αιχμαλωτίστηκε από τις βελγικές δυνάμεις έφεραν την ανατροπή.
Ο στρατηγός Manstein πρότεινε την εκ βάθρων αναθεώρηση, διατηρώντας το τμήμα της αιφνιδιαστικής εισβολής στις Κάτω Χώρες αλλά μόνον ως δύναμη παραπλάνησης. Την ίδια στιγμή, η κύρια προσπάθεια θα εκτοξευόταν από το πυκνό και δύσβατο δάσος των Αρδεννών σε μια κίνηση που θα παρέκαμπτε τις συμμαχικές σταθερές οχυρώσεις και θα κύκλωνε το ταχυκίνητο τμήμα τους. Το σχέδιο του Manstein υιοθετήθηκε με την ονομασία “Sichelschnittplan” (σχέδιο Δρεπάνι).
Με μηχανοκίνητα, πεζικό, αεροπορία και αλεξιπτωτιστές σε παράλληλες δράσεις η γερμανική παραπλανητική επιχείρηση προκάλεσε την προσχεδιασμένη επέμβαση των Αγγλογάλλων. Που εφαρμόζοντας τα δικά τους προπολεμικά σχέδια (Plan D) πέρασαν τα σύνορα για να τους συναντήσουν σε Βελγικό έδαφος, όπου θα αντιμετώπιζαν τους Γερμανούς ενωμένοι σε προετοιμασμένες αμυντικές θέσεις.
Τα σχέδια των Συμμάχων περιλάμβαναν το άνοιγμα των υδατοφραγμάτων, που πλημμύρισαν μεγάλες εκτάσεις και τη στατική άμυνα σε ισχυρά οχυρά με την κάλυψη τεχνητών καναλιών. Όλα αυτά υπό την προστασία της Βρετανικής και Γαλλικής πολεμικής αεροπορίας.
Ο σχεδιασμός δεν ήταν κακός αλλά ακόμα και έτσι οι Σύμμαχοι ξαφνιάστηκαν από την ορμητικότητα των γερμανικών Panzer με την υποστήριξη της δύναμης αλεξιπτωτιστών. Φυσικά, σκέφτηκαν, πως ο γερμανικός στρατός έπαιζε τα καλύτερα “χαρτιά” του σε αυτήν την επίθεση, συνεπώς εκεί ήταν η κύρια προσπάθεια. Στην πραγματικότητα, αντιμετώπιζαν μόλις τρεις μεραρχίες Panzer, τη μεραρχία αλεξιπτωτιστών και μερικές μεραρχίες πεζικού, κατάλληλα προβεβλημένες από τη γερμανική προπαγάνδα και υπό την εντυπωσιακή υποστήριξη του “ιπταμένου πυροβολικού” της Luftwaffe.
Την ίδια στιγμή, όμως, η κύρια δύναμη των Γερμανών περνούσε απαρατήρητη νοτιότερα στα στενά του πυκνού δάσους των Αρδεννών, κοντά στα σύνορα Βελγίου, Γαλλίας και Λουξεμβούργου. Και στις 13 Μαΐου ξεχυνόταν στο αφύλακτο σημείο ανάμεσα στη «γραμμή Μαζινώ» και τις ταχυκίνητες συμμαχικές δυνάμεις κυκλώνοντάς τις σε μια γιγάντια κίνηση λαβίδας.
Ακολούθησε η Δουνκέρκη, η φυγή της Ολλανδικής βασιλικής οικογένειας στη Βρετανία και η διάλυση του Γαλλικού στρατού. Η δεύτερη επιχείρηση, «Κόκκινη Υπόθεση» (Fall Rot), θα κινήσει τις γερμανικές μεραρχίες εναντίον των υπολοίπων γαλλικών μονάδων μέχρι την τελική συνθηκολόγηση της Γαλλίας, στις 22 Ιουνίου.
