Στην Ελλάδα, στα χρόνια της Φραγκοκρατίας οι οίκοι της Βουργουνδίας, του Αϊνώ και του βασιλείου της Μαγιόρκα συγκρούστηκαν για την κυριότητα του πριγκηπάτου της Αχαΐας μεταξύ τους στην τοποθεσία Πικοτάν, κοντά στην αρχαία Ήλιδα.
Πώς όμως φτάσαμε σε αυτή τη σύγκρουση; Η ιστορία ξεκινά γύρω στο 1278, όταν ο πρίγκηπας της Αχαΐας, Γουλιέλμος ο 2ος Βιλλεαρδουίνος, πέθανε χωρίς να αφήσει αρσενικό απόγονο, βυθίζοντας τη μεγαλύτερη και πλουσιότερη φραγκική ηγεμονία στην Ελλάδα σε δυναστική κρίση. Δυναμικός και φιλόδοξος, ο Γουλιέλμος, είχε στα νιάτα του εκδιώξει τους Βυζαντινούς από την Πελοπόννησο και είχε συμπράξει με γειτονικά φραγκικά δουκάτα και ηγεμονίες πλέκοντας ένα ισχυρό δίκτυο εξουσίας ενώ φρόντισε να δημιουργήσει και δεσμούς με τη γαλλική αυλή.
Η φιλοδοξία του, όμως, να συμμαχήσει με τον Μιχαήλ Δούκα, του δεσποτάτου της Ηπείρου κατά του Μιχαήλ, αυτοκράτορα της Νίκαιας, οδήγησε στην ήττα του στη μάχη της Πελαγονίας το 1259, όπου συνελήφθη, φυλακίστηκε και προσέφερε μεγάλα λύτρα και κάστρα στην Πελοπόννησο για να ελευθερωθεί. Στη συνέχεια, ο Γουλιέλμος συμμάχησε με τον Πάπα και με τον ισχυρό βασιλέα της Σικελίας, Κάρολο τον Ανδεγαυό, στον οποίο ορκίστηκε υποταγή και υποσχέθηκε την κόρη του Ισαβέλα στον γιό του, για να επισφραγίσει τη συμφωνία.
Με βάση τις συμφωνίες που ο Γουλιέλμος και οι ηγεμόνες Κάρολος της Σικελίας και Βαλδουίνος της Κωνσταντινουπόλεως είχαν συνάψει, το πριγκηπάτο όφειλε να κληροδοτηθεί με το θάνατό του στον οίκο των Ανδεγαυών. Όταν πέθανε ο Γουλιέλμος, οι Ανδεγαυοί πέρασαν τα δικαιώματα στην κόρη του, Ισαβέλλα, αλλά διατήρησαν την επικυριαρχία, με τον Λουδοβικό της Βουργουνδίας επικεφαλή, ο οποίος είχε παντρευτεί την κόρη της Ισαβέλλας, την Ματθίλδη του Αινώ (εγγονή του Γουλιέλμου).
++++++
Ο Γουλιέλμος όμως είχε και δεύτερη κόρη, τη Μαργαρίτα, η οποία επίσης διεκδίκησε το πριγκιπάτο, όταν πέθανε η αδελφή της Ισαβέλλα. Η Μαργαρίτα, επισκέφτηκε τη Σικελία, πάντρεψε την κόρη της Ισαβέλλα ντε Σαμπράν με τον ινφάντε Φερδινάνδο, που μην έχοντας γη και προοπτικές διψούσε για μια πλούσια επαρχία. Η Μαργαρίτα παραχώρησε τους τίτλους της στο νέο ζεύγος και επέστρεψε στην Αχαΐα, όπου φυλακίστηκε για την ασυνεννόητη δράση της και πέθανε το επόμενο έτος στο μπουντρούμι του Χλεμουτσίου.
Έτσι ο Φερδινάνδος ως δεύτερος διεκδικητής του πριγκηπάτου, αποβιβάστηκε στην Πύλο το επόμενο έτος και προέλασε κατά των δυνάμεων των Ανδεγαυών. Ορισμένοι βαρώνοι έσπευσαν να δηλώσουν υποταγή και πίστη, ενώ άλλοι κλείστηκαν στα κάστρα τους. Ο Φερδινάνδος πολιόρκησε και την Πάτρα αλλά χωρίς επιτυχία.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 5 Ιουλίου 1316: Μάχη της Μανωλάδας, αγώνας για εξουσία στο καιρό της Φραγκοκρατίας
Στις 22 Φεβρουαρίου του 1316, οι δύο στρατοί βρέθηκαν σε πορεία σύγκρουσης, όταν οι Βουργουνδοί υποστηρικτές των Ανδεγαυών προέλασαν στη βόρεια Πελοπόννησο και στρατοπέδευσαν στο χωριό Picotin, λίγο πιο μακρυά από την Παλαιόπολη. Δεν είναι σαφές πόσο μεγάλη ήταν η δύναμή τους αλλά είχαν τουλάχιστον 700 σιδερόφρακτους ιππότες και πεζούς και άγνωστο αριθμό ντόπιων και υποτακτικών, που είχαν συμμαχήσει μαζί τους. Στο άκουσμα των νέων, ο Φερδινάνδος βγήκε από το κάστρο της Αδραβίδας με 500 ιππότες και 500 Καταλανούς μισθοφόρους πεζούς. Οι τελευταίοι είχαν ήδη μεγάλη φήμη σε όλη την Ευρώπη για τη μεγάλη μαχητικότητά τους και την άγρια συμπεριφορά τους στη μάχη. Για να αυξήσει την ταχύτητα του στρατού του ο Φερδινάνδος διέταξε κάθε ιππότη να ανεβάσει ως επιβάτη από ένα πεζό.
Ο μεγαλύτερος στρατός των Βουργουνδών διατάχθηκε σε δύο γραμμές. Η πρώτη τάχθηκε παραδοσιακά με τους ιππότες στο κέντρο και τους πεζούς στα πλάγια, αφήνοντας τους Αχαιούς συμμάχους τους στη δεύτερη γραμμή.Στη συνέχεια η πρώτη γραμμή επιτέθηκε κατά των Καταλανών, ρίχνοντας 300 από αυτούς από τα άλογά τους. Αλλά στην εμπλοκή οι Βουργουνδοί είχαν χάσει την κινητικότητα τους ενώ δεν είχαν την υποστήριξη του πεζικού, της δεύτερης γραμμής, που είχε μείνει πίσω. Έτσι ο αντίπαλος στρατός, του Φερδινάνδου, με τους δικούς ιππότες επιτέθηκε καταφέρνοντας να σκοτώσει 500 Βουργουνδούς και 700 Αχαιούς ντόπιους στρατιώτες. 700 άλογα και πολλοί ευγενείς καταμετρήθηκαν μεταξύ των νεκρών, καθώς οι Καταλανοί φάνηκαν αμείλικτοι. Οι υπόλοιποι Αχαιοί υποχώρησαν άτακτα καταδιωκόμενοι για λίγο, αφού οι Καταλανοί μισθοφόροι και ιππότες της Μαγιόρκας έστρεψαν την προσοχή τους στο στρατόπεδο των Βουργουνδών, λεηλατώντας και καταστρέφοντάς το.
Η νίκη του Φερδινάνδου όμως, θα είναι σύντομη. Στις 5 Ιουλίου του ίδιου χρόνου, οι Βουργουνδοί θα επιστρέψουν με τον ίδιο τον Λουδοβίκο, που επιτέλους θα φτάσει στην Ελλάδα, αυτή τη φορά ενισχυμένοι με βυζαντινά στρατεύματα από το δεσποτάτο του Μυστρά. Σε μάχη έξω από τη Μανωλάδα οι Καταλανοί θα ηττηθούν και ο Φερδινάνδος θα σκοτωθεί.
