F-15 Global Strike Eagle, μια ιδέα για ένα μαχητικό ικανό να εξαπολύει “διαστημικό πύραυλο”

Η εναέρια εκτόξευση πολύ μεγάλων πυραύλων από μαχητικά αεροσκάφη είναι μια διαδικασία που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες,  φθάνοντας έως και σε… επανδρωμένα υπερηχητικά οχήματα. Θυμίζουμε πως στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ δοκίμασε την εναέρια εκτόξευση ενός αντιδορυφορικού πυραύλου πολλαπλών σταδίων ASM-135 από ένα F-15 Eagle, με αποτέλεσμα την καταστροφή ενός δορυφόρου σε τροχιά.

F-15 #086 ASAT in flight 12/1/83, AFFTC History Office, USAF Photo by P. Reynolds

Με βάση αυτή την εμπειρία, το 2006, η Boeing πρότεινε τη χρήση ενός F-15E Strike Eagle ως όχημα εκτόξευσης βαλλιστικών όπλων πολύ μεγάλης ταχύτητας, που θα τοποθετούνταν  στη ράχη του αεροσκάφους, αντί για το κάτω μέρος της ατράκτου, όπως γίνεται συνήθως. Η παραλλαγή αυτή ονομάστηκε F-15 Global Strike Eagle (GSE) και είναι ένας σχετικά άγνωστος κρίκος στην εξέλιξη του ιστορικού μαχητικού.

Το F-15 GSE σχεδιάστηκε ως μια χαμηλού κόστους λύση για επίτευξη ικανότητας κρούσης παντού στον πλανήτη, καθώς θα μπορούσε να μεταφέρει το Common Aero Vehicle (CAV), ένα δηλαδή πυραυλικό φορέα με ικανότητα ενσωμάτωσης διαφόρων φορτίων και πολεμικών κεφαλών. Η ιδέα του CAV συγχωνεύθηκε αργότερα με το πρόγραμμα Falcon της DARPA, με προοπτική να προσφέρει δυνατότητα εκτόξευσης μικροδορυφόρων σε χαμηλή τροχιά, ενώ με αναβαθμίσεις θα μπορούσαν να μεταφερθούν βαρύτερα βαλλιστικά ή τροχιακά φορτία. Με λίγα λόγια, η Αμερικανική Αεροπορία σχεδίαζε με ένα F-15 να κάνει από εξαπολύσεις όπλων πολύ μεγάλης εμβελείας, έως διαστημικές εκτοξεύσεις.

Το όχημα εκτόξευσης που χρησιμοποιούσε το GSE απαιτούσε ελάχιστες τροποποιήσεις στην άνω δομή της ατράκτου, αναβαθμισμένους κινητήρες και ένα λίγο χαμηλότερο προφίλ της καλύπτρας στο πίσω μέρος της.

Για να μειωθεί το κόστος, ο χρόνος και η πολυπλοκότητα του όλου εγχειρήματος, χρησιμοποιήθηκαν έτοιμοι κινητήρες πυραύλων στερεών καυσίμων, ενώ το όχημα εκτόξευσης είχε συστήματα ελέγχου και επικοινωνίας, ηλεκτρομηχανικό σύστημα ενεργοποίησης, μπαταρίες, σύστημα ασφαλούς διαχωρισμού και σύστημα τερματισμού πτήσης. Επιπλέον, οι αεροδυναμικές επιφάνειες ελέγχου επέτρεπαν την αρχική σταθερή πλεύση ενώ ένα αεροδυναμικό κάλυμμα στην απόληξη του πυραυλικού κινητήρα μείωνε την αεροδυναμική αντίσταση, μέχρι να γίνει ο διαχωρισμός από το μαχητικό.

Το προφίλ πτήσης του F-15 GSE με την εξαπόλυση του πυραυλικού φορέα

Επειδή το όχημα εκτόξευσης κάλυπτε εν μέρει την καλύπτρα του μαχητικού, οπότε ο πιλότος δεν μπορούσε να κάνει -σε φάση ανάγκης- χρήση του εκτοξευόμενου καθίσματος, είχε προβλεφθεί η όλη πτήση να γίνει με το F-15 ως μη επανδρωμένο, με χρήση υπάρχοντος λογισμικού ελέγχου πτήσης από UAV της Αεροπορίας. Όμως το αεροσκάφος θα διατηρούσε τη δυνατότητα πτήσης με πιλότο, όταν δεν έφερε το φορτίο στη ράχη.

Το προτεινόμενο όχημα εκτόξευσης (ουσιαστικά πύραυλος) LV αποτελούνταν από ένα πρώτο στάδιο, SR-19, από τον γνωστό βαλλιστικό πύραυλο Minutemen II. Το Orion 50XL ήταν το δεύτερο στάδιο, και προερχόταν από το αντίστοιχο του φορέα δορυφόρων Pegasus XL (εκτοξεύεται από Β-52). Τέλος, γινόταν χρήση ενός κινητήρα Orion 38, ως τρίτο στάδιο, και εδώ από το ίδιο του Pegasus XL.

F-15 Global Strike Eagle LV

Το F-15 GSE ως ιδέα προσέφερε μια πολυσύνθετη ικανότητα εξαπόλυσης πολεμικών και διαστημικών φορτίων, ενώ δεν ξεχώριζε ιδιαίτερα στην εχθρική παρατήρηση ώστε να στοχοποιηθεί. Θεωρητικά είχε χαμηλό κόστος ανάπτυξης, μεγάλη ευελιξία στην εκτέλεση αποστολών, ενώ μπορούσε ακόμη να αναλάβει στρατηγικό βομβαρδισμό ως φορέας βαλλιστικού βλήματος, αλλά με τη διαφορά πως μετά την “απογείωση” υπήρχε περιθώριο ανάκλησης του.

Η όλη προσπάθεια είχε και σαν σκοπό να δώσει περισσότερες δυνατότητες κρούσης σε παγκόσμιο επίπεδο, από όσες προσφέρουν τα πανάκριβα στη χρήση, αλλά και πολύ ευάλωτα, στρατηγικά βομβαρδιστικά των ΗΠΑ. Τελικά η USAF επέλεξε να μην εξελίξει την ιδέα, και να συνεχίσει να χρησιμοποιεί τα “αρχαία” Β-52, αλλά και τα Β-1Β, για όσο μπορεί ακόμη το τελευταίο επιχειρεί (θα αντικατασταθεί από το Β-21 Raider). Την ιδέα του F-15 Global Strike Eagle τελικά την υλοποίησε η Ρωσία με το MiG-31 Kinzhal.

Most Popular