Σε μια εποχή που το αεροπλάνο έκανε τα πρώτα του νηπιακά βήματα, η αξιολόγησή του από μεγάλες προσωπικότητες ήταν η καλύτερη εγγύηση για να “σπάσει ο πάγος” της αγωνίας του αγνώστου και να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη του κοινού στη νέα εφεύρεση.
Μια τέτοια περίπτωση ήταν η πρόσκληση που έλαβε ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Θεόδωρος “Τέντυ” Ρούζβελτ τζούνιορ να καθίσει στη θέση του επιβάτη του αεροπλάνου των αδελφών Ράιτ σε μια από τις επίσημες επιδείξεις του στο πεδίο Kinloch του Saint Louis στο Μισισιππή (εκεί που σήμερα είναι το διεθνές αεροδρόμιο Lambert–St. Louis). Ο Ρούζβελτ, που είχε πάψει να είναι πρόεδρος από το προηγούμενο έτος (1901-1909), είχε κάνει μια ενδιαφέρουσα πολιτική καριέρα και πορεία από το τα τέλη του 19ου αιώνα.
Άνθρωπος με άποψη, τολμηρός και σωματώδης, ο Ρούζβελτ προήγαγε την καινοτομία και την περιπέτεια στο βίο του. Πολιτεύτηκε αλλά ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του (πιεστικός και ασυγκράτητος για τα ήθη της εποχής) έβρισκε μικρή συμπάθεια στους τότε πολιτικούς κύκλους παρά τη δημοφιλία του με τους απλούς ανθρώπους. Διετέλεσε υφυπουργός ναυτικού του προέδρου McKinley το 1897, αλλά παραιτήθηκε του αξιώματός του για να συμμετάσχει εθελοντικά στον ισπανοαμερικανικό πόλεμο, όπου έγινε γνωστός για την κατάληψη ενός υψώματος στην Κούβα με το σύνταγμα των “Rough Riders”, που είχε στρατολογήσει ο ίδιος. Η καριέρα του απογειώθηκε αμέσως μετά: κυβερνήτης της Νέας Υόρκης και αντιπρόεδρος μέχρι το θάνατο του McKinley και την ανάρρησή του στο θώκο του προέδρου. Μανιώδης κυνηγός, λάτρης της φύσης και πυγμάχος, στοιχεία που χρησιμοποίησε στην πολιτική καριέρα του, ο Ρούζβελτ ήταν σίγουρα, μια προσωπικότητα που πρόσεχε κάποιος και που εκείνη τη στιγμή ήταν ό,τι έπρεπε για να διαφημίσει το νέο αεροπλάνο.
Για αυτό, ο πιλότος των αδελφών Ράιτ, Άρτσιμπαλτ Χόξεϋ, προσκάλεσε τον πολιτικό αστέρα να τον συνοδεύσει στην προγραμματισμένη πτήση επίδειξης που είχε οργανωθεί. Σύμφωνα με τα στοιχεία της εποχής η αρχική αντίδραση του 52άχρονου Ρούζβελτ ήταν “όχι, ευχαριστώ” αλλά σύντομα, η πειθώ του Χόξλεϋ και το αιώνιο αίσθημα της περιπέτειας υπερίσχυσαν με τους δύο τους να επιβιβάζονται και να δένονται στο αεροπλάνο Wright Model B.
Σύμωνα με όσα έγραψε η εφημερίδα New-York Tribune στο φύλλο της επομένης:
. . . το αεροπλάνο έλαβε γρήγορα ταχύτητα διασχίζοντας το πεδίο και απογειώθηκε σε ύψος μικρότερο από εκατό πόδια. Ο πρώτος του κύκλος κάλυψε έναμιση μίλι προτού τα νέα ότι ο πρόεδρος Ρούζβελτ συνόδευε τον πιλότο κύριο Χόξλεϋ διαδοθούν ταχύτατα στο συγκεντρωμένο πλήθος. Καθώς περνούσε πάνω από την κεντρική εξέδρα (ο πρόεδρος) έγειρε μπροστά και χαιρέτισε με τα δύο του χέρια. Όσοι παρακολουθούσαν έμειναν άφωνοι από φόβο καρφώνοντας τα βλέμματά τους στο αεροπλάνο.
Η ιπτάμενη μηχανή πέρασε ξανά παίρνοντας τη στροφή για τον δεύτερο γύρο. Οι θεατές μπορούσαν να δουν τον Χοξλέϋ να σκύβει και να λέει κάτι στο αυτί του κ. Ρούζβελτ. Ο κινητήρας έκανε τακτικά θορύβους δίνοντας ώθηση και στέλνοντας το αεροπλάνο εμπρός με ταχύτητα σχεδόν ενός μιλίου το λεπτό αλλά από το έδαφος φαινόταν πως κινούνταν πολύ πιο αργά καθώς αιωρούνταν ήρεμα και στρωτά. Ο καιρός ήταν ήρεμος, χωρίς ίχνος ανέμου και ο κινητήρας δεν ρετάρισε ούτε μία φορά.
Στο τέλος του δεύτερου γύρου, ο Χόξλεϋ χαμήλωσε τους μοχλούς του και η μηχανή κατήλθε ήρεμα, ακουμπώντας απαλά στο έδαφος σχεδόν μπροστά από την κεντρική εξέδρα. Η μηχανή κύλισε πάνω στο χορτάρι σε μικρή απόσταση και σταμάτησε. Ο κ. Ρούζβλελτ κατέβηκε με ένα ευρύ χαμόγελο, μεγαλύτερο από ό,τι συνηθίζει, αποβιβάστηκε από το πίσω φτερό, μπλέχτηκε λίγο στα σύρματα αλλά σύντομα απελευθερώθηκε.
Μόλις οι θεατές είδαν πως προσγειώθηκαν με ασφάλεια, ξέσπασαν σε ενθουσιώδεις ζητωκραυγές και οι φρουροί έκανε ό,τι μπορούσαν για να κρατήσουν το πλήθος μακρυά από το πεδίο προσγείωσης.
Η πρώτη κίνηση του κ. Ρούζβελτ μόλις προσγειώθηκε ήταν να σπεύσει να σφίξει το χέρι του κ. Χόξλεϋ:
“Ήταν απίστευτο! Πρώτης τάξεως! Ήταν η ομορφότερη εμπειρία που είχα ποτέ”, δήλωσε. “Μακάρι να μπορούσαμε να μείνουμε στον αέρα για μία ώρα αλλά δεν έχω άλλο χρόνο αυτό το απόγευμα”.
Η εμπειρία αυτή αποθανατίστηκε σε φίλμ και παραμένει στη φύλαξη της βιβλιοθήκης του αμερικανικού Κογκρέσου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Ρούζβελτ ήταν ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ που πέταξε με αεροπλάνο -έστω κι αν ήταν τέως πρόεδρος- αλλά όχι και ο πρώτος αρχηγός κράτους που το επιχειρούσε. Για την ιστορία, η πρωτοπορία ανήκει στον Φερδινάνδο τον πρώτο, βασιλιά της Βουλγαρίας που τρεις μήνες πριν, στις 15 Ιουλίου 1910 απογειώθηκε με το αεροπλάνο Farman III του πιλότου Jules de Laminne στο Βέλγιο. Ο πρώτος εν ενεργεία πρόεδρος των ΗΠΑ που πέταξε ήταν ο Φραγκλίνος Ντ. Ρούζβελτ το 1943, που πέταξε με μια αεράκατο Boeing 314 με το όνομα “Dixie Clipper” στο συνέδριο της Καζαμπλάνκας για συνάντηση με τους Τσώρτσιλ και Ντε Γκωλ.
Το αεροπλάνο Wright Model B ήταν ένα διθέσιο, μονοκινητήριο διπλάνο. Τα πηδάλια ύψους-βάθους βρίσκονταν στο πίσω μέρος, σε αντίθεση με τα προηγούμενα μοντέλα των Ράιτ. Την εποχή εκείνη το σχέδιο αυτό αποκαλείτο “ακέφαλο”. Ο έλεγχος κλίσης γινόταν με το πατενταρισμένο σύστημα σύστημα συστροφής πτερύγων των Ράιτ. Οι διαστάσεις του ήταν μήκος 7,925 μέτρα) με εκπέτασμα πτερύγων 11,887 μέτρα, βάρος 363 κιλά (κενό) και μικτό βάρος 567 κιλών.
Το Model B κινούσε ένας υδρόψυκτος κινητήρας βενζίνης τεσσάρων κυλίνδρων μεγέθους 3.940 λίτρων, που απέδιδε 32 ίππους στις 1.310 στροφές το λεπτό. Ο κινητήρας έδινε κίνηση σε δύο έλικες διαμέτρου 2.591 μέτρων που κινούνταν αντίρροπα, σε διάταξη ώθησης. Οι έλικες κινούνταν με ρυθμό 445–470 στροφές το λεπτό δίνοντάς του μέγιστη ταχύτητα 40 μιλών την ώρα (64 χλμ./ώρα) και εμβέλεια 110 μιλών (177 χιλιομέτρων).
Η διαφήμιση του πρώην προέδρου φαίνεται να είχε αποτέλεσμα, αφού 100 αεροπλάνα Model B κατασκευάστηκαν αθροιστικά από την εταιρεία των αδελφών Ράιτ και με άδεια από την Burgess μεταξύ 1910 και 1914. Τρία από αυτά διασώζονται μέχρι σήμερα.
Ο Άρτζιμπαλτ Χόξλεϋ γενήθηκε στο Staunton, του Ιλλινόι, εργάστηκε για την εταιρεία των Ράιτ ως πιλότος και σκοτώθηκε λίγες εβδομάδες μετά την ιστορική πτήση του Ρούζβελτ, στις 31 Δεκεμβρίου του 1910, όταν το αεροπλάνο του συνετρίβη στο Κάρσον της Καλιφόρνια με τον ίδιο να προσπαθεί να κερδίσει περισσότερο ύψος σπάζοντας το ρεκόρ του των 11.474 ποδών (3.497 μέτρων), που είχε καθιερώσει την προηγούμενη μέρα. Η απώλειά του είναι μάρτυρας των κινδύνων της πρώιμης εποχής της αεροπλοΐας και της αυτοθυσίας των πρωτοπόρων αεροπόρων να κερδίσουν τη μάχη μεταξύ της τεχνολογικής εξέλιξης και των φυσικών δυνάμεων ποπυ τηρούσαν τους ανθρώπους στη γη. Βρίσκεται θαμμένος στο κοιμητήριο του Woodlawn της Νεμπράσκα.
